ตอนที่ 276 กำเนิดแรก

ไม่ใช่เสียงระเบิดกึกก้อง ทว่าเป็นเหมือนลูกโป่งที่อัดลมแน่นถูกสะกิดเบาๆ จนแตก หรือราวกับหัวใจดวงหนึ่งเต้นตุบอย่างมั่นคงอยู่ภายในช่องอก

นิมิตทั้งหมดอันตรธานหายไป

ประกายแสงสีฟ้าคราม ผงทรายดาราสีทอง แสงอัสนีสีฟ้าสด อักขระที่ลอยล่อง... ล้วนหดเลือนหายไปจนสิ้น

กลางความว่างเปล่า หลงเหลือวัตถุอยู่เพียงสิ่งเดียว

ดวงดาว... หนึ่งดวง

มันลอยคว้างอยู่อย่างเงียบสงบตรงนั้น เข้าแทนที่ตำแหน่งเดิมของรังไหมพลัง

สีฟ้าคราม

นี่คือภาพจำแรกพบ มันเป็นเฉดสีฟ้าที่ลึกล้ำ เงียบสงบ ทว่าคล้ายกับกักเก็บห้วงดาวไร้สิ้นสุดเอาไว้

พื้นผิวไม่ได้ราบเรียบดั่งผิวกระจกเสียทีเดียว แต่แฝงริ้วรอยอันละเอียดอ่อนคล้ายระลอกคลื่นน้ำเอาไว้ นั่นคือร่องรอยแรกสุดที่ทิ้งไว้ขณะสสารควบแน่นเข้าด้วยกัน