ตอนที่ 255 การหลอมรวมกับเอกฐาน

“ฉันไม่ใช่เครื่องจักรที่เย็นชา และไม่ใช่ทาสของอารมณ์ความรู้สึก” กายจิตสำนึกของเสิ่นอวี้เปล่งประกายแสงที่มั่นคงออกมา

เขาเดินไปบนสะพานแสงทีละก้าวอย่างมั่นคงและเด็ดเดี่ยว

ปล่อยให้กระแสน้ำวนทั้งสองด้านจะโหมกระแทกอย่างไร เจตจำนงแกนกลางของเขาก็ยังคงนิ่งสนิทไม่ไหวติง

เขาค้นพบสภาวะนั้นแล้ว นั่นคือการรักษาความอบอุ่นของความเป็นมนุษย์ไว้ในความมีเหตุผลอย่างสัมบูรณ์ และยึดมั่นในขอบเขตแห่งความรับผิดชอบไว้ในห้วงอารมณ์ความรู้สึกอันลึกซึ้ง

เมื่อเขาเดินข้ามสะพานแสงมาถึงพื้นที่พลังงานที่ค่อนข้างสงบได้ในที่สุด เขาก็รู้สึกว่าจิตสำนึกของตัวเองเหมือนได้รับการชำระล้าง กลายเป็นควบแน่นมั่นคงและปลอดโปร่งแจ่มชัดยิ่งขึ้น

ทั้งความเข้าใจในพละกำลังของตนเองและการควบคุมอารมณ์ความรู้สึก ต่างก็ก้าวไปสู่อีกระดับขั้นใหม่

ทว่าการทดสอบยังไม่จบลง