กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ในชั่วพริบตาที่ประตูยานปิดลง มิติภายในก็คับแคบลงถนัดตา
ทั้งสองคนนั่งอยู่บนเบาะที่ยึดติดกับพื้นแทบจะไหล่ชนไหล่ ขาแนบขา
หมวกเกราะแทบจะชนกันจนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน
แม้ว่าในสังสารวัฏห้วงฝันอันยาวนานนั้น พวกเขาจะเคยสัมผัสใกล้ชิดกันมากกว่านี้ แต่สุดท้ายนั่นก็เป็นเพียงภาพลวงตา เวลานี้ในมิติคับแคบของโลกความเป็นจริง กลิ่นอายและอุณหภูมิร่างกายของกันและกันดูเหมือนจะรับรู้ได้เลือนรางผ่านชุดเกราะรบ บรรยากาศแสนละเอียดอ่อนที่ต่างจากความตึงเครียดในการต่อสู้พลันแผ่ซ่านออกมาอย่างเงียบงัน