กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
เขาไม่พยายามใช้คำพูดอธิบายความจอมปลอมของโลกนี้อีกต่อไป เพราะนั่นรังแต่จะทำให้เธอเห็นเขาเป็นคนบ้า
เขาต้องใช้วิธีที่ตรงไปตรงมา ลึกซึ้งยิ่งกว่า และเป็นเรื่องเฉพาะระหว่างพวกเขาสองคนเท่านั้น เพื่อสั่นคลอนกำแพงการรับรู้อันมั่นคงของเธอ
เขาสูดหายใจเข้าลึก สายฝนชะล้างใบหน้า แววตาแปรเปลี่ยนเป็นมีสมาธิจดจ่ออย่างถึงที่สุด
เขาเดินเข้าหาเสิ่นลั่วเวยอย่างช้าๆ ไม่แฝงความก้าวร้าวใดอีก แต่เปี่ยมด้วยความอ่อนโยนและเด็ดเดี่ยวที่พยายามจะสร้างความเชื่อมโยงถึงกัน
“อย่ากลัว ผมจะไม่ทำร้ายเธอ แต่ผมอยากให้เธอตั้งใจฟัง ตั้งใจดู”
เสิ่นอวี้ว่ายมือขึ้นโดยไม่ได้แตะต้องตัวเธอ หากแต่เริ่มอาศัยความทรงจำ วาดเค้าโครงยานแสงดาวกลางอากาศอย่างช้าๆ และชัดเจน