ตอนที่ 211 ยานอวกาศพังๆ

ตัวประกันถูกขังแยกไว้ในห้องแคบๆ หลายห้องที่เหมือนห้องกักกัน

ด้วยความบังเอิญ หรืออาจเป็นการจัดวางที่มองไม่เห็นบางอย่าง ห้องขังของเสิ่นอวี้กับเสิ่นลั่วเวยดันอยู่ตรงข้ามกันพอดี โดยมีเพียงทางเดินแคบๆ เส้นหนึ่งกับหน้าต่างบานเล็กติดลวดหนามบนประตูคั่นกลางไว้

ความมืดและความเงียบสงัดเข้าปกคลุม มีเพียงเสียงคลื่นทะเลแว่วๆ จากระยะไกลกับเสียงลมฝนหวีดหวิวที่ส่งสัญญาณว่าพายุใกล้จะมา

หลังจากความตื่นตระหนกในตอนแรกผ่านพ้น สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดก็บีบให้เหล่าผู้ถูกคุมขังเริ่มพยายามพูดคุยกัน

ห้องข้างๆ มีเสียงพึมพำปนสะอื้นแว่วมา เดากันไปว่าพวกโจรเรียกค่าไถ่

เสิ่นอวี้นั่งพิงผนังอันเย็นเฉียบ ไม่ได้ร่วมการคาดเดาที่ไร้ความหมายเหล่านั้น

เขาหลับตาลง ทว่าในหัวกลับประมวลเศษเสี้ยวข้อมูลทั้งหมดอย่างรวดเร็ว