ตอนที่ 209 เวที

ระหว่างทางไปสถานที่จัดคอนเสิร์ต ความตื่นเต้นของโจวหรงแทบจะล้นทะลักออกจากห้องโดยสาร เธอลูบคลำบัตรวีไอพีพื้นที่หน้าเวทีใบนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยิ้มแป้นให้กับรูปถ่ายของเสิ่นลั่วเวยบนหน้าจอล็อกโทรศัพท์มือถือ พลางพร่ำบ่นไม่หยุดปากว่า “ในที่สุดจะได้เจอเจินเหรินแล้ว” “ลุคนี้ระดับเทพชัดๆ” อะไรทำนองนั้น

เสิ่นอวี้นั่งเงียบๆ อยู่ข้างเธอ ทิวทัศน์ถนนนอกหน้าต่างรถถอยร่นไปอย่างรวดเร็ว แสงไฟนีออนสว่างวาบและดับวูบบนใบหน้าเขา ความรู้สึกหนักอึ้งที่เกิดจากเคนต์ พิมพ์เขียว และท้องฟ้าจอมปลอมไม่ได้จางหายไปเพราะความดีใจของโจวหรงแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามมันกลับเหมือนเชือกที่คอยรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ