ตอนที่ 206 พิมพ์เขียว

“เสียงอะไรน่ะ”

“อยู่ทางนั้น ไปดูสิ”

ทหารยามสองคนถูกเสียงดึงดูดความสนใจทันที พวกเขาส่งสัญญาณมือให้กัน ก่อนจะโอบล้อมไปยังต้นตอของเสียงอย่างระมัดระวังและรวดเร็ว

จังหวะนี้แหละ!

เสิ่นอวี้เหมือนเสือดาวที่ซุ่มรอ ในชั่วพริบตาที่ทหารยามหันหลัง เขาก็พุ่งพรวดออกจากเงามืดด้วยความเร็วสูงจนทิ้งไว้เพียงเงาเลือนราง

เขาแทบไม่ส่งเสียงฝีเท้าเลย ระยะทางหลายสิบเมตรมาถึงในชั่วพริบตา ตรงเข้าสู่ด้านหน้าประตูขึ้นสนิมเขรอะของตู้สินค้าหมายเลข 7 ในเขต B ได้อย่างแม่นยำ

ประตูถูกโซ่เหล็กเส้นหนาหนักและแม่กุญแจขนาดใหญ่ล็อกไว้

เสิ่นอวี้ไม่ลังเล สายตาเฉียบคมกวาดมองรอบด้านอย่างรวดเร็ว แล้วพบชะแลงยาวครึ่งเมตรที่ปลายบิดเบี้ยวเล็กน้อยในกองขยะข้างๆ