ตอนที่ 178 สมองของเก๋อลู่

ยานแสงดาวค่อยๆ เข้าเทียบท่าที่ท่าเรือวงแหวนรอบนอกอันแออัดยัดเยียด ซึ่งเต็มไปด้วยคราบน้ำมันและเศษโลหะ ตามสัญญาณนำทางอันหยาบกระด้างของสถานีมิติ

ตัวยานขนาดมหึมาดูไม่เข้าพวกเอาเสียเลยเมื่อเทียบกับเรือบรรทุกสินค้าขนาดเล็กและเรือดัดแปลงรูปร่างประหลาดที่เต็มไปด้วยสนิมเขรอะรอบข้าง จนดึงดูดสายตาที่ทั้งสงสัยใคร่รู้และละโมบโลภมากไม่น้อย

พอยานจอดสนิท ประตูก็มีเสียงเคาะอย่างหยาบคายดังขึ้น

เสิ่นอวี้เปิดประตูยานออกไป ก็เห็นเอเลี่ยนร่างกำยำสวมเครื่องแบบมอมแมม ผิวพรรณเหมือนหินหยาบกร้าน ในปากคาบรากพืชไม่ระบุชนิด ดวงตาจักรกลเทียมข้างหนึ่งของเขาส่องประกายแสงแดง และยื่นมือออกมาอย่างหงุดหงิด

“ค่าจอดเรือ! พิกัดตันมาตรฐาน วันละ 50 ผลึกจมทะเลดวงดาว! จ่ายล่วงหน้าสามวัน!” เสียงของเขาราวกับเศษหินเสียดสีกัน