ตอนที่ 176 เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

เมอร์ฟียังคงมีท่าทางสง่างามภูมิฐานดั่งนักวิชาการมนุษย์ตามเดิม เขาใช้ผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดเช็ดคราบเลือดที่ไม่ได้มีอยู่จริงบนปลายนิ้วอย่างไม่รีบร้อน

เขามองดูซากศพเกลื่อนพื้นแล้วถอนหายใจเบาๆ น้ำเสียงแฝงความรังเกียจอยู่บ้าง “ยุ่งยากจริงๆ งานเก็บกวาดขยะแบบนี้นายก็ไม่คิดจะช่วยสักนิด”

เมื่อสิ้นเสียงของเขา มิติเหนือห้องควบคุมก็บิดเบี้ยวเล็กน้อย ร่างค่อมร่างหนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาราวกับภูตผี ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ

เป็นเหล่าโม่เก๋อนั่นเอง! ผิวสีน้ำตาลเทาที่เหี่ยวย่นของเขาดูยิ่งผ่านโลกมาอย่างโชกโชนใต้แสงไฟสลัว หนวดเนื้อสั้นหนาไม่กี่เส้นแกว่งไกวไปมาอย่างเบื่อหน่าย ดวงตาที่หรี่ลงครึ่งหนึ่งกวาดมองซากศพบนพื้น แววตาขุ่นมัวไม่มีความหวั่นไหวแม้แต่น้อย