ตอนที่ 173 อัสนี!

ร่างกายอันมหึมาของเก๋อลั่วเค่อแทบจะอัดแน่นเต็มช่องทางเดินอันกว้างขวาง ใต้ผิวหนังสีม่วงคล้ำคล้ายมีเงามืดเหนียวข้นกำลังไหลเวียน ดวงตารวมสีเขียวเรืองทั้งสี่ข้างจับจ้องเสิ่นอวี้แน่น ราวกับแมงมุมพิษที่จ้องเหยื่อ

มันเพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น ความหนาวเย็นแห่งความว่างเปล่าที่แผ่ออกมาก็ทำให้อุณหภูมิภายในช่องทางเดินดิ่งฮวบ ผนังโลหะถึงกับกลั่นตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็งบางๆ

“เจ้าหนอนแมลง...” เสียงคำรามต่ำของเก๋อลั่วเค่อดังก้องในช่องทางเดิน “การดิ้นรนของแก...มีแต่จะทำให้การกลืนกิน...อร่อยยิ่งขึ้น!”

แววตาของเสิ่นอวี้เฉียบคมขึ้น ไร้ซึ่งคำพูดไร้สาระใดๆ เขาออกแรงส่งจากปลายเท้าอย่างฉับพลัน