กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
เกราะพลังขยายสีฟ้าจางค่อยๆ หดตัวกลับเหมือนระลอกคลื่นหลังจากซากของหุ่นตัวสุดท้ายหยุดพ่นควัน ก่อนจะแนบสนิทกับพื้นผิวของยานอวกาศนักเก็บซากรุ่นสามอีกครั้ง ประกายแสงดูหม่นลงเล็กน้อย
ตรงหน้าแนวรบ ควันปืนยังไม่จางหายไปหมด อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นโอโซนรุนแรง โลหะหลอมละลาย และกลิ่นไหม้เกรียมที่ยากจะอธิบาย
บนสมรภูมิ ซากหุ่นยนต์ปะปนกับที่กำบังชั่วคราวที่มนุษย์สร้างขึ้น กลายเป็นภาพที่น่าสังเวชและยุ่งเหยิง
แม้จะขับไล่การโจมตีระลอกที่สองได้สำเร็จ แต่ความสูญเสียก็เห็นได้ชัดไม่แพ้กัน ศพสิบกว่าร่างที่คลุมด้วยเศษผ้าขาดวิ่นถูกเพื่อนๆ แบกกลับมาอย่างเงียบงัน คนเจ็บอีกมากนอนร้องครางด้วยความทรมานอยู่ในจุดพยาบาลชั่วคราว