กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“กัปตัน พี่สาวคนสวยคนนี้...เธอเป็นอะไรไปเหรอ” เด็กสาวแอบเดินเข้ามาตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้แล้วเอ่ยถามเสียงเบา แววตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความกังวลใจเล็กน้อย คำเรียกขานที่เธอใช้เรียกเสิ่นอวี้เป็นการเลียนแบบจวี่
เธอไม่เคยพบใครที่งดงามและสะอาดสะอ้านถึงเพียงนี้มาก่อน ราวกับเทวทูตที่เล่าขานในนิทาน
เสิ่นอวี้ชักมือกลับ น้ำเสียงพยายามให้ราบเรียบที่สุด “เธอไม่เป็นไร แค่...หลับไปน่ะ” เขาไม่อยากเพิ่มความหวาดกลัวให้กับเด็กที่เพิ่งผ่านพ้นบาดแผลทางใจคนนี้
เด็กสาวพยักหน้าอย่างเข้าใจกึ่งไม่เข้าใจ ดูเหมือนจะมีการยอมรับคำอธิบายนี้ แต่สายตาที่มองไปยังห้องนอนจำศีลยังคงแฝงไว้ด้วยความเวทนา