ตอนที่ 113 กลับยานอวกาศ

“กร๊อบ!” เสียงดังเป๊าะทำให้เสียวฟันดังขึ้น

เสียงกรีดร้องโหยหวนของหัวหน้ากลุ่มย่อยหยุดกึกลงทันที ตาเบิกกว้าง ล้มพับลงกับพื้นด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

การเคลื่อนไหวของเสิ่นอวี้ไม่หยุดชะงักแม้แต่น้อย เขาอาศัยแรงเฉื่อยจากการพุ่งไปข้างหน้า ตวัดขาซ้ายเตะกวาดออกไปดั่งแส้เหล็ก รองเท้าบูตรบฟาดเข้าที่ขมับของโจรปล้นคนที่สองซึ่งอยู่ใกล้อาจี๋ที่สุดอย่างจัง

“ปัง!” เสียงกระแทกทึบหนักดังขึ้น

โจรปล้นคนนั้นไม่ทันส่งเสียงร้องแม้แต่คำเดียว ศีรษะเอียงพับไปด้านข้างในมุมพิลึก ร่างลอยกระเด็นออกไปเหมือนกระสอบขาด ปะทะเข้ากับกำแพงพังทลายที่อยู่ไกลออกไปแล้วเงียบสนิท