ตอนที่ 111 ความโหดร้ายในวันสิ้นโลก

ในจังหวะที่เขาหยิบถุงขึ้นมา ปากถุงก็คลายออกเล็กน้อย สายตาเฉียบคมของเสิ่นอวี้จับภาพได้ทันทีว่าของที่อยู่ข้างในกลับกลายเป็น...เนื้อกระป๋องที่ฉลากเลือนรางและตัวกระป๋องขึ้นสนิมไปบ้าง?

ทั้งยังมีห่ออาหารอัดแน่นที่ดูเก่าแก่ยาวนานไม่แพ้กันอีกหลายห่อ

นี่คือของที่พวกเขายอมเสี่ยงชีวิตมาตามหาอย่างนั้นเหรอ เสิ่นอวี้รู้สึกสะท้อนใจ

อาจี๋กอดถุงไว้ในอ้อมอกแน่นแล้วพูดกับเสิ่นอวี้ “ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร ขอบคุณที่ช่วยพวกเรา แต่พวกเราต้องไปแล้ว ยังมี...ยังมีคนรอให้พวกเรากลับไปอยู่” น้ำเสียงของเขาร้อนรน เห็นได้ชัดว่าไม่อยากอยู่ที่นี่นาน และยิ่งไม่อยากพาคนแปลกหน้ากลับไปด้วย

เสิ่นอวี้สัมผัสได้ถึงความไม่ไว้ใจที่ฝังลึกถึงกระดูกดำของอีกฝ่าย