ตอนที่ 103 กำเนิด “จวี่”

เสิ่นอวี้หยิบสิ่งประดิษฐ์โลหะที่เปลี่ยนโฉมหน้าไปแล้วชิ้นนั้นขึ้นมาจากแผงควบคุมหลัก เขาลูบไล้เปลือกโลหะอันเย็นเฉียบของมันด้วยความรู้สึกซับซ้อน พลางตอบว่า “ไปค้นเจอมาจากร้านขายของเก่าแปลกๆ ในมุมลับตาแห่งหนึ่งของเขตการค้า”

เขาชะงักไปครู่หนึ่ง หวนนึกถึงร้านค้าที่ราวกับไม่มีอยู่จริงแห่งนั้นกับเหล่าโม่เก๋อผู้ลึกลับ น้ำเสียงแฝงความหมายลึกซึ้ง “ใช้ผลึกจมไปแค่ก้อนเดียว”

“ผลึกจมก้อนเดียวเนี่ยนะ?!” เสียงของเสิ่นลั่วเวยสูงปรี๊ดขึ้นมาในชั่วพริบตา เต็มไปด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ “หลอกกันหรือเปล่า เจ้าของร้านคนนั้นตาไม่ดีหรือไง ของชิ้นนี้มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าไม่ใช่ระดับสามัญ!” เธอขยับเข้าไปใกล้ขึ้น ใช้นิ้วมือจิ้มฐานลอยตัวของหุ่นยนต์ตัวน้อยเบาๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น