กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
เสิ่นอวี้สะกดข่มความสะเทือนใจลง พยายามทำน้ำเสียงให้ฟังดูสงบนิ่ง ยกทรงกลมโลหะในมือขึ้นถาม “เถ้าแก่ ของชิ้นนี้... ขายยังไง”
เหล่าโม่เก๋อจ้องมองเสิ่นอวี้อยู่หลายวินาที ก่อนจะมองทรงกลมในมือเขา หนวดเนื้อที่คีบกล้องยาสูบไว้ถึงกับลืมสูบ
ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาถึงค่อยๆ พ่นควันยาสูบที่มีกลิ่นหอมแปลกประหลาดออกมา เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเจือความรังเกียจอย่างไม่ปิดบัง “ไอ้เศษขยะนี่เนี่ยนะ หึ แกนกลางปัญญาประดิษฐ์ยุคเก่าที่ล้าสมัยจนไม่มีใครเอา รุ่นโบราณจนฐานข้อมูลแทบจะลบเลือนหมดแล้ว”
“สมองก็ทื่อ ช่องโหว่ของระบบเพียบ ตอบสนองช้าเหมือนเต่าทะเลดวงดาวคลาน เรียกมันสิบคำขานรับสักคำก็บุญแล้ว”