เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
คำพูดของเสิ่นอวี้ราวกับมีพลังวิเศษ ทำให้เสิ่นลั่วเวยสงบใจลงได้
“ได้! งั้นฉันไม่เกรงใจแล้วนะ!” เสิ่นลั่วเวยสูดหายใจเข้าลึก และเริ่มเปิดดูเมนูอย่างตื่นเต้นเช่นกัน
มื้อนี้ พวกเขาได้ลิ้มลองรสชาติอร่อยล้ำระดับดวงดาวที่ไม่เคยจินตนาการถึงมาก่อน ต่อมรับรสได้สัมผัสกับงานเลี้ยงอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
เสิ่นอวี้ถึงขั้นสามารถวิเคราะห์ระดับไฟ การหลอมรวมของพลังงาน และประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ ที่อาจส่งผลต่อร่างกายของอาหารแต่ละจานได้อย่างชัดเจน
ตอนเช็กบิล ใบเสร็จแสดงยอดการใช้จ่ายไป 480 ผลึกจมทะเลดวงดาว หากเป็นเมื่อก่อน นี่คือตัวเลขมหาศาลที่แทบไม่กล้าคิดถึง แต่ตอนนี้ เสิ่นอวี้เพียงแค่จ่ายเงินออกไปอย่างสงบ
เมื่อออกจากร้านอาหาร เสิ่นลั่วเวยยังคงดื่มด่ำกับรสชาติอาหารและความตื่นเต้นจากการใช้จ่าย แก้มของเธอแดงระเรื่อ