กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
เสียงอื้ออึงภายในโรงประลอง “ดาวแหลกสลาย” ดังกึกก้องสั่นสะเทือนฟ้า สนามพลังงานสีฟ้าอ่อนตัดขาดกรงแปดเหลี่ยมโลหะผสมกับเหล่าผู้ชมที่บ้าคลั่งออกเป็นสองโลก
เสิ่นลั่วเวยกำหมัดแน่น เล็บแทบจะจิกเข้าไปในกลางฝ่ามือ
เธอยืนอยู่ใต้แท่นประลอง เงยหน้ามองเงาร่างในกรงที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
เสิ่นอวี้รูปร่างสูงโปร่งผึ่งผาย ทว่าตรงหน้าเหยียนซีที่กำยำดั่งขุนเขาลูกย่อมและมีผิวหนังเหมือนหินสีเทาขาว เขากลับดู “บอบบาง” และ “เปราะบาง” เป็นพิเศษ
เหตุผลบอกเธอว่า เสิ่นอวี้ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ จะเอาชนะได้อย่างไร
ทว่า ในหัวกลับฉายภาพรอยยิ้มปลอบประโลมที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจเด็ดขาดของเสิ่นอวี้เมื่อครู่ซ้ำไปซ้ำมา
และก็...