ตอนที่ 72 ผมกับ ‘ผม’!

ในเวลานี้ ในหัวของเสิ่นอวี้พลันผุดความคิดหนึ่งขึ้นมา ‘ฆ่ามัน มีแค่ทางนี้เท่านั้นถึงจะออกไปได้!’

ความคิดนี้ผุดขึ้นและเติบโตอย่างบ้าคลั่งราวกับหญ้าป่า

นิ้วมือของเขาแทบจะเหนี่ยวไกปืนตะปูแม่เหล็ก คมแสงพลังที่ข้อมือคล้ายกำลังสั่นสะเทือนเบาๆ พร้อมจะ ‘ออกจากฝัก’ ได้ทุกเมื่อ

แต่ในชั่วพริบตานั้นเอง สายตาของเขากวาดผ่านศพแห้งที่นอนขดอยู่ตรงมุมกำแพง กวาดผ่านร่องรอยแห่งความสิ้นหวังที่มีอยู่ทุกหนทุกแห่งในมิตินี้

ความรู้สึกถึงอันตรายอย่างยิ่งยวดและความแปลกประหลาดสารพัดที่เผชิญมาก่อนหน้านี้ เหมือนน้ำเย็นจัดหนึ่งถังที่สาดดับแรงกระตุ้นในการเข่นฆ่าอันเกือบจะเป็นสัญชาตญาณของเขาไปอย่างสิ้นเชิง