กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“เวรเอ๊ย!” เสิ่นอวี้อดสบถออกมาไม่ได้ จุดสำคัญยังไม่ทันได้ดูเลย!
ในชั่วพริบตาที่มโนจิตของเขาผ่อนคลายลงเล็กน้อยเพราะคลิปถูกตัดไป เสียงแผ่วเบาอย่างยิ่งจนแทบไม่มีอยู่จริงสายหนึ่งก็ดังมาจากนอกประตูห้องผนึกอากาศด้านหลังเขา
ไม่ใช่เสียงโลหะเสียดสี ไม่ใช่เสียงฝีเท้า คล้ายกับเป็น... เสียงลมหายใจที่แผ่วเบาอย่างยิ่ง? หรือไม่ก็เสียงเนื้อผ้าเสียดสีกัน?
ขนทั่วร่างของเสิ่นอวี้ลุกชันขึ้นมาในชั่วพริบตานี้! เขาหันขวับ ปืนตะปูแม่เหล็กชี้ตรงไปยังทิศทางของประตูห้องผนึกอากาศทันที!
เห็นเพียงเงาร่างสีดำร่างหนึ่งแวบผ่านไปในความมืดมิดของระเบียงทางเดินนอกประตู ความเร็วรวดเร็วอย่างยิ่ง แทบจะกลืนหายไปกับเงามืด