ตอนที่ 67 การชี้นำกับมนุษย์สังเคราะห์?

หลังจากเบียดตัวผ่านประตูนิกายฝ่ายในที่ชำรุดบานนั้น เสิ่นอวี้ก็พบว่าตัวเองก้าวเข้าสู่ระเบียงทางเดินอีกเส้นหนึ่ง

กลิ่นคาวเลือดตรงนี้จางลงไปบ้าง ทว่าฝุ่นกลับหนาขึ้น

ระเบียงทางเดินทอดยาวไปข้างหน้าช่วงหนึ่ง ก่อนจะแยกออกเป็นทางแยกซ้ายขวาสองทาง

สายตาของเสิ่นอวี้ถูกดึงดูดไปยังพื้นตรงทางแยกพอดี

มีตัวอักษรอีกหนึ่งแถว

มันถูกกรีดสลักลงบนพื้นโลหะด้วยของมีคมเช่นเดียวกัน ลายมือดูเก่ากว่าประโยค “ห้ามเอาไป” ในตู้แช่เย็นเล็กน้อย แต่ก็ไม่มีทางเป็นของยุคดั้งเดิมของสถานีมิตินี้อย่างแน่นอน

ตัวอักษรแถวนี้ชี้บอกทิศทางชัดเจน: ‘ไปทางซ้าย คลังทรัพยากร ปลอดภัย ใช้การได้’

เสิ่นอวี้ย่อตัวลง นิ้วมือลูบผ่านรอยสลัก เย็นเฉียบและหยาบกร้าน