ตอนที่ 60 อดีตของเสิ่นลั่วเวย

เมื่อเผชิญหน้ากับการซักถามที่เย็นยะเยือกถึงกระดูกและแทงใจดำของเสิ่นอวี้

ผู้เอาชีวิตรอดหมายเลข 4396 ท่ามกลางความหวาดกลัวสุดขีด สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดที่ยังหลงเหลือทำให้เขาเลือกที่จะโกหก

น้ำตาและน้ำมูกของเขาไหลพราก เสียงแหลมสูงบิดเบี้ยวเพราะความตกใจกลัวจนเกินขีด “คน...คนแรก! คนแรกจริงๆ! ลูกพี่! คุณเชื่อผมสิ! พวกเราเพิ่งทำครั้งแรก! กองโจรสลัดพวกนั้นเป็นคนบีบให้ผมทำทั้งนั้น! พวกมันจับผมไว้ บอกว่าถ้าไม่ให้ความร่วมมือจะฆ่าผม! ผมไม่มีทางเลือกจริงๆ! ผมผิดไปแล้ว! ผมรู้ตัวว่าผิดจริงๆ แล้ว! ขอร้องให้โอกาสผมสักครั้งเถอะ ต่อไปผมจะยอมเป็นหมาให้คุณ คุณสั่งให้ทำอะไรผมก็ทำทั้งนั้น! ทรัพยากรของผม ผมยกให้คุณหมดเลย...”

การแสดงของเขาเรียกได้ว่าทุ่มเทจนสุดเสียง หากเปลี่ยนเป็นคนที่ใจอ่อนกว่านี้ คงโดนท่าทางอันน่าเวทนานี้หลอกไปได้ครู่หนึ่งจริงๆ