ตอนที่ 27 อนุภาคความว่างเปล่า

เสิ่นอวี้หัวเราะเจื่อน พลางส่ายหน้า “ของดีจริง แต่เสียดายที่ผมไม่มีปัญญาซื้อ” เขาชี้ไปยังแกนกระโดดมิติทั้งสามชิ้นนั้น “ต่อให้เป็นพวกมัน ผมก็ต้องหมดเนื้อหมดตัวถึงจะพอคว้าอันที่เป็นรุ่นพื้นฐานที่สุดมาได้”

แสงดาวในดวงตาโตคู่นั้นของมีหลัวดูเหมือนจะหม่นลงไปเสี้ยวหนึ่ง ทว่าเขาก็กลับมาเป็นประกายขึ้นอีกทันควัน นิ้วมือที่คล้ายหนวดถูเข้าหากัน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเปี่ยมด้วยแรงดึงดูด “โอ้! ท่านลูกค้าผู้ทรงเกียรติ ได้โปรดอย่ากังวลกับปัญหาสภาพคล่องทางการเงินชั่วคราวเลย! ตระกูลการค้าว็อกของเราเข้าใจความยากลำบากของหุ้นส่วนที่มีศักยภาพทุกคนเป็นอย่างดี เรามีบริการสินเชื่อที่ยืดหยุ่นมาก... เอ่อ บริการที่ใส่ใจเป็นที่สุด!”