กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
เสิ่นอวี้มองหน้าจอจนพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
เขาเหมือนจะมองเห็นภาพเด็กสายวิทย์ฝั่งตรงข้ามที่กำลังปรับมุมยานอวกาศอย่างจริงจังเพื่อเฟิร์นสุดที่รัก จนลืมเรื่องเชื้อเพลิงไปเสียสนิท แล้วค่อยมายืนเอ๋อตอนสัญญาณเตือนดังขึ้น
“นายนี่มันจริงๆ เลย...” นิ้วมือของเสิ่นอวี้เคาะแป้นอย่างรวดเร็ว “ทั้งกินทั้งหอบกลับเลยนะ น้ำฉันก็ส่งให้ ตอนนี้กระทั่งค่าเชื้อเพลิงฉันยังต้องออกให้อีกเหรอ”
คำพูดนี้ฟังดูไม่เกรงใจนัก แต่เขารู้สึกจุกอกกับความไร้สามัญสำนึกของหมอนี่จริงๆ
ทางฝั่งการสื่อสารเหมือนจะสะอึกกับคำพูดของเสิ่นอวี้ ผ่านไปพักใหญ่ถึงส่งข้อมูลมาหนึ่งแถว ทุกตัวอักษรแฝงไปด้วยความกระอักกระอ่วนและจริงใจ