กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 376 ถูกพวกเขาหมายหัวแล้ว
อีกด้านหนึ่ง คู่ของไป๋เวยกับจางขุยก็แสดงพลังทำลายล้างอันน่ากลัวออกมาได้จริง ๆ
จางขุยราวกับวัวกระทิงสีดำร่างใหญ่ที่ถูกปล่อยออกจากกรง ฝ่ามือใหญ่ราวกับพัดใบตาลของเขาเพียงสะบัดครั้งเดียว โคลนเหนียวข้นก็สาดใส่ศีรษะและใบหน้าของคู่ต่อสู้เต็ม ๆ ใครกล้าเข้าใกล้ เขาก็ใช้กำปั้นใหญ่ราวกับหม้อดินทุบจนอีกฝ่ายมึนงงไปหมด
ส่วนไป๋เวยกลับเหมือนปลาไหลตัวหนึ่ง ทั้งลื่นไหลและอันตราย
เธอฉลาดมาก ไม่เคยเข้าปะทะตรง ๆ กับใคร แต่ใช้ความคล่องแคล่วของตัวเอง เคลื่อนไหวผ่านช่องว่างท่ามกลางความวุ่นวายที่จางขุยสร้างขึ้น ราวกับเงาภูตที่ปรากฏแล้วหายไป