เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 371 คดีที่ดูเหมือนมีหลักฐานแน่นหนาก็ต้องรื้อสอบใหม่
"ครูฝึกฉิน ทำไมคุณไม่กินล่ะ? อาหารของโรงอาหารไม่ถูกปากคุณหรือ?"
เสียงของเหลยควนดังมาก แฝงความห้าวหาญแบบเฉพาะตัวของทหาร
คำถามนี้ทำให้โต๊ะอาหารของเหล่าครูฝึกที่เดิมก็เงียบอยู่แล้ว ตกอยู่ในความเงียบสนิททันที
ทหารฝ่ายบริการและพ่อครัวทุกคนต่างแอบเงี่ยหูฟัง
แม้แต่จางรั่วปิงที่กำลังจิบโจ๊กทีละน้อยก็ยังชะงักไปเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น
ฉินเหย่ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น
สายตาของเขามองข้ามไหล่เหลยควน กวาดผ่านโรงอาหารที่ทั้งอึกทึกและเต็มไปด้วยบรรยากาศอึดอัด ก่อนจะหยุดลงบนแผ่นหลังผอมบางแต่เหยียดตรงของหญิงสาวที่เพิ่งถือถาดอาหารเปล่าลุกขึ้นยืน
ดวงตาของเขาดำลึก ราวกับผิวน้ำทะเลก่อนพายุจะมาถึง ภายนอกดูสงบนิ่ง แต่เบื้องล่างกลับมีกระแสน้ำเชี่ยวกราก
"ไม่อยากอาหาร"