กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 356 ไม่ได้เจอกันนาน ฝีมือการจูบพัฒนาขึ้นมาก
แต่ถึงอย่างนั้น ร่องรอยที่เหลืออยู่ก็ยังบาดตาเขามากพอแล้ว
สีหน้าของฉินเหย่หม่นลง
"ผมเห็นแล้ว" เขาพูดเสียงอู้อี้ "จางขุยคนนั้นลงมือไม่รู้จักหนักเบา แล้วยังมีเกาข่ายอีกคน เอาแต่วนเวียนอยู่รอบตัวคุณเหมือนแมลงวันไร้หัว น่ารำคาญชะมัด"
น้ำเสียงหึงหวงของเขาทำให้ซูถังอดขำไม่ได้
เธอเงยหน้าขึ้น อาศัยแสงจันทร์มองใบหน้าหล่อเหลาที่เขียนคำว่า "ผมไม่พอใจ" เอาไว้ชัดเจน รอยยิ้มในดวงตาก็ยิ่งลึกขึ้น