กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 352 มือของเขาอ่อนโยนกับเธอเพียงคนเดียว
ซูถังทำตามอย่างว่าง่าย ค่อย ๆ พับแขนเสื้อชุดฝึกทหารข้างซ้ายขึ้นทีละทบอย่างช้า ๆ
เมื่อผ้าหยาบที่ชุ่มเหงื่อถูกพับสูงขึ้น ท่อนแขนเรียวเล็กขาวผ่องราวกับหยกเนื้อดีชั้นเลิศก็เผยออกมาสู่อากาศ
ทว่าความงดงามนั้นกลับถูกทำลายจนหมดสิ้นด้วยรอยบาดเจ็บที่เห็นแล้วน่าตกใจ
"เฮือก..."
เสียงสูดหายใจเฮือกดังขึ้นจากฝูงชนอีกครั้ง