กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 336 ก้อนน้ำแข็งหรือ? เขาเป็นเตาไฟร้อนแรงที่เก็บอาการเก่งต่างหาก
เกาข่ายถอนหายใจออกมายาวเหยียด ลมหายใจนั้นทั้งยาวและสั่น ราวกับต้องการระบายความตกใจและความสะเทือนใจที่สะสมอยู่ในอกมาตลอดช่วงบ่ายออกไปให้หมด
เขารู้สึกว่าแผ่นหลังยังคงเย็นเยียบจนถึงตอนนี้ ชุดฝึกทหารเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น ๆ ตั้งนานแล้ว เนื้อผ้าเหนียวเหนอะหนะติดอยู่กับผิวหนัง พอลมพัดผ่านก็ทำให้ขนลุกขึ้นมาเป็นระลอก
เขาหันหน้าไปคิดจะพูดอะไรบางอย่างกับซูถัง แต่กลับเห็นว่าเธอกำลังถูกหวังเสี่ยวหยาและเฉินเสี่ยวเฉ่าล้อมอยู่ ทหารหญิงหลายคนยืนรวมกลุ่มกันพูดคุยเสียงเบา
"พี่ซูอัน! แม่เจ้า! เมื่อกี้ฉันตกใจแทบตายจริง ๆ!"