กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 334 ลงโทษคนหนึ่งให้คนอื่นหลาบจำ จุดจบของทหารเกเรทั้งสาม
เหลยควนเองก็รู้ตัวแล้วว่าเมื่อครู่เขาเสียอาการไป เขาสูดลมหายใจลึก ก่อนเค้นคำพูดออกมาจากไรฟันทีละคำ
"ให้พวกมันกินน้ำเศษอาหารยังถือว่าเมตตาเกินไปด้วยซ้ำ! ไอ้เด็กเหลือขอพวกนี้ไม่ได้แค่ขโมยของ แต่เน่าเฟะไปถึงรากแล้ว! ความคิดมีปัญหา! ความประพฤติมีปัญหา! เก็บคนแบบนี้ไว้ในกองทัพก็เหมือนมีมูลหนูเม็ดเดียวทำให้น้ำแกงทั้งหม้อเสีย!"
ตอนนี้เขาไม่เหลือความสงสัยต่อวิธีการก่อนหน้านี้ของฉินเหย่แม้แต่น้อย กลับเห็นด้วยอย่างเต็มที่ยิ่งกว่าเดิมเสียอีก
การจัดการคนหน้าด้านที่ไม่เกรงกลัวอะไรแบบนี้ ก็ต้องใช้วิธีที่เด็ดขาดไม่แพ้กัน!