บทที่ 332 น้ำมันหมูในรองเท้าผ้าใบกับไก่ของครูฝึกเหลย

บทที่ 332 น้ำมันหมูในรองเท้าผ้าใบกับไก่ของครูฝึกเหลย

เมื่อจ้าวเถี่ยจู้ถูกทั้งสองคนตะโกนใส่ ร่างกายของเขาก็หดเกร็งลงโดยไม่รู้ตัวอีกครั้ง แต่พอนึกถึงความไร้น้ำใจของคนทั้งสองที่มีต่อตัวเอง และถังน้ำเศษอาหารตรงหน้าซึ่งส่งกลิ่นราวกับจะทำลายทุกสิ่ง ความกล้าที่จะเสี่ยงทุกอย่างก็พลุ่งขึ้นมาจากฝ่าเท้าอีกครั้ง

เขาเชิดคอ ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ ไม่แม้แต่จะมองอดีต "พี่ใหญ่แสนดี" ทั้งสองคนอีกต่อไป เอาแต่จ้องใบหน้าเย็นชาของฉินเหย่เขม็ง ก่อนรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดตะโกนว่า

"รายงานครูฝึก! ผมมีเรื่องจะเปิดโปง! ผมจะรายงานความผิด! หวังต้าจ้วงกับหลี่เอ้อร์หนิว...พวกเขาทำผิดเป็นประจำ! พวกเขาขโมยของครับ!"

"อะไรนะ?!"

"ขโมยของหรือ?!"