บทที่ 327 จัดน้ำเศษอาหารมาถังใหญ่หนึ่งถัง

บทที่ 327 จัดน้ำเศษอาหารมาถังใหญ่หนึ่งถัง

ฉินเหย่ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ท่าทางยังคงสงบนิ่งเช่นเดิม เขายื่นมือออกไปปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนแขนเสื้อด้วยใบหน้าไร้อารมณ์

ส่วนจางขุยที่อยู่แทบเท้าของเขากลับนอนแผ่อยู่บนพื้นราวกับกองโคลน ทั้งไออย่างรุนแรงจนแทบขาดใจ และอ้าปากหอบหายใจเอาอากาศอันมีค่าที่เพิ่งได้รับกลับคืนมาอย่างหนัก น้ำตาน้ำมูกไหลเปรอะเปื้อนเต็มใบหน้า สภาพน่าเวทนาอย่างถึงที่สุด

"แค่ก...แค่ก ๆ...ฮึก...แค่ก..."

เสียงไออย่างรุนแรงดังขึ้นกลางสนามฝึกที่เงียบสนิท จึงยิ่งฟังดูบาดหูเป็นพิเศษ

เขารู้สึกราวกับปอดกำลังจะระเบิด ทุกครั้งที่หายใจจะมีความเจ็บปวดแสบร้อนอย่างรุนแรงแล่นจากลำคอลงไปถึงหน้าอก