กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 317 ถ้าฉันต่อยเธอสักหมัด เธอจะรับไหวหรือ?
"เหล่าเกา จะโม้ก็ให้มันมีขอบเขตหน่อยเถอะ! นายเป็นถึงอัจฉริยะด้านอาวุธปืนที่มาจากหน่วยตำรวจ แต่กลับเรียกเด็กสาวที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมคนหนึ่งว่าอาจารย์ ไม่รู้สึกขายหน้าบ้างหรือไง?"
ซูอันชะงักมือที่กำลังกินข้าวเล็กน้อย ก่อนเงยหน้ามองไป
คนพูดเป็นทหารชายร่างกำยำราวกับลูกวัวที่นั่งอยู่โต๊ะข้าง ๆ ชื่อจางขุย