กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 313 หญิงนักสังคมหรือ? โลกทัศน์ของเธอช่างคับแคบเสียจริง
ตั้งแต่ต้นจนจบ ซูถังไม่ได้พูดอะไรเลย เธอเพียงมองเฉียวหลินแสดงท่าทีต่าง ๆ อย่างเงียบ ๆ สายตานั้นราวกับกำลังมองตัวตลกที่กระโดดโลดเต้นอยู่บนเวที
ในที่สุด เวลานี้เธอก็ขยับตัวแล้ว
เธอยกมือขึ้นตบไหล่หวังเสี่ยวหาที่กำลังยืนขวางอยู่ข้างหน้าและโกรธจนขอบตาแดงเบา ๆ ส่งสัญญาณให้อีกฝ่ายหลีกทาง
จากนั้น ท่ามกลางสายตาของทุกคนที่กลั้นหายใจมอง เธอก็กอดห่อกระดาษสีน้ำตาลใบนั้นเอาไว้ แล้วค่อย ๆ เดินไปหยุดตรงหน้าเฉียวหลินทีละก้าว
ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองไม่ถึงครึ่งเมตร
คนหนึ่งเป็นผู้พ่ายแพ้ที่กำลังจะถูกไล่ออก มีสภาพราวกับเสียสติ
ส่วนอีกคนเป็นผู้ชนะที่เพิ่งได้รับการยอมรับอย่างยิ่งใหญ่ แต่กลับสงบนิ่งจนน่ากลัว