กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 311 สองผู้พิทักษ์คุ้มกันกลับหอพัก
ระหว่างทางจากห้องทำงานไปยังหอพัก แสงจันทร์เย็นกระจ่างราวกับสายน้ำ
บนถนนซีเมนต์ เงาสามสายทอดยาวไปตามพื้นและไหวเบา ๆ ตามจังหวะฝีเท้า
เกาข่ายกับเจียงเหยียนเดินเยื้องไปทางด้านหลังของซูถังคนละฝั่ง คนหนึ่งอยู่ทางซ้าย อีกคนอยู่ทางขวา ราวกับผู้คุ้มกันสองคนที่ปฏิบัติหน้าที่อย่างซื่อสัตย์ คอยปกป้องร่างบอบบางนั้นไว้ตรงกลาง
วันนี้เกาข่ายเดินบนถนนสายนี้ไปกลับไม่ต่ำกว่าสิบรอบแล้ว แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนทุกย่างก้าวกำลังเหยียบอยู่บนปุยนุ่น และอึดอัดไปทั้งตัวเท่าครั้งนี้มาก่อน