กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 305 ฉันเป็นคนทำ แล้วจะทำไม?
สีหน้าของเหลยควนมืดครึ้มจนแทบมีน้ำหยดออกมา มือทั้งสองข้างที่วางอยู่บนโต๊ะกำแน่นเป็นหมัด เส้นเลือดบนหลังมือปูดนูนอย่างชัดเจน
ข้อกล่าวหาของหานเฟิงไม่ได้มุ่งโจมตีเพียงทหารของค่ายหมายเลขสามเท่านั้น แต่ยังเป็นการตบหน้าเขาซึ่งเป็นหัวหน้าครูฝึกด้วย!
การกล่าวหาว่าทหารของเขามีความคิดและศีลธรรมเสื่อมทราม ไม่เท่ากับกล่าวหาว่าเขาเหลยควนมองคนไม่เป็น และควบคุมทหารอย่างหละหลวมหรอกหรือ?