กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 303 ทหารหญิงตัวเล็ก ๆ จะไปรู้อะไรเรื่องการรบ!
เสียงด่าด้วยความโกรธของเกาข่ายทำลายความเงียบภายในห้องประชุมลงทันที
ทุกคนทางฝั่งค่ายหมายเลขสองต่างจ้องเขาด้วยความโกรธ
"เกาข่าย! นั่งลง!"
เหลยควนตวาดเสียงต่ำ แม้เสียงไม่ดัง แต่กลับแฝงอำนาจที่ไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง
เกาข่ายถลึงตาใส่หานเฟิงอย่างดุดัน หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง แต่สุดท้ายก็ยังยอมทำตามคำสั่ง นั่งลงด้วยความไม่เต็มใจ
เจิ้งหงอี้ละสายตาจากเกาข่ายที่กำลังเดือดดาล ก่อนหันไปมองเจียงเหยียนซึ่งรักษาความสงบนิ่งมาตั้งแต่ต้นจนจบ น้ำเสียงยังคงราบเรียบเช่นเดิม
"สหายเจียงเหยียน คุณเป็นผู้บัญชาการสูงสุดของค่ายหมายเลขสาม คุณมีความเห็นอย่างไรต่อข้อกล่าวหาของสหายหานเฟิง?"