กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 282 ดูแลตัวเองให้ดีแล้วกัน
เจียงเหยียนก้าวยาว ๆ ออกจากเต็นท์บัญชาการ ตรงไปยังจุดที่เฉียวหลินอยู่ทันที
ร่างสูงใหญ่ของเขาแผ่แรงกดดันราวกับพายุกำลังจะโหมกระหน่ำ ทุกที่ที่เขาเดินผ่าน ทหารที่เดิมกำลังกระซิบกระซาบพูดคุยกันต่างหุบปากทันที ก่อนยืดตัวตรงโดยไม่รู้ตัว
ทหารชายสามคนนั้นก้มหน้าลง สีหน้าเต็มไปด้วยความละอายใจและความหวาดกลัวเมื่อคิดถึงสิ่งที่เกือบเกิดขึ้น ไม่กล้ามองหน้าใครทั้งสิ้น
ส่วนเฉียวหลินมีผมเผ้ายุ่งเหยิง ไม่เหลือเค้าคุณหนูผู้สูงส่งแม้แต่น้อย ดูราวกับหญิงสาวที่ได้รับความอยุติธรรมอย่างใหญ่หลวง
เธอเงยหน้าขึ้นมองเจียงเหยียนทั้งน้ำตา น้ำเสียงสะอึกสะอื้น เต็มไปด้วยความน้อยใจและไม่เข้าใจ