กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 271 ใช้ฉันเป็นตัวล่อหรือ? ตื่นเต้นจริง ๆ!
ซูถังพาเกาข่ายกับหลิวหลานตี้เคลื่อนตัวผ่านความมืดและหมอกหนาราวกับแมวป่าสามตัว กลมกลืนเข้าไปกับหนองบึงอันเงียบสงัดแห่งนี้อย่างสมบูรณ์
ใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาเป็นพื้นโคลนอ่อนยวบ ทุกครั้งที่เหยียบลงไป น้ำโคลนเย็นเฉียบจะท่วมขึ้นมาถึงข้อเท้า พร้อมส่งเสียง "จ๊วบ" เบา ๆ เพื่อไม่ให้เกิดเสียง ทุกย่างก้าวจึงต้องใช้ปลายเท้าแตะพื้นก่อน แล้วค่อย ๆ ถ่ายน้ำหนักทั้งตัวลงไปอย่างช้า ๆ กระบวนการทั้งหมดใช้ทั้งแรงกายและสมาธิมากกว่าการเดินทัพตามปกติหลายเท่า
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหวานคาวของพืชน้ำเน่าเปื่อยกับกลิ่นดินโคลน ทั้งสองกลิ่นผสมกันจนกลายเป็นกลิ่นเฉพาะที่ทำให้คนได้กลิ่นแล้วอยากอาเจียน