กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 243 ยังจำเดิมพันได้ไหม?
"ผม..." เกาข่ายถูกด่าจนพูดไม่ออก ใบหน้าเดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด เพิ่งตระหนักได้ว่าตัวเองเสียมารยาทต่ออาจารย์เข้าแล้ว
ตั้งแต่ต้นจนจบ ซูถังไม่ได้พูดอะไรเลย
เธอเพียงยืนอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบ ๆ สายตาหยุดอยู่บนปืนพกแบบ 54 ที่เกาข่ายเพิ่งประกอบเสร็จ
จากนั้นเธอก็ยื่นนิ้วเรียวขาวสองนิ้วออกมา ประกบนิ้วชี้กับนิ้วกลางเข้าด้วยกัน แล้วเคาะเบา ๆ ที่ด้านหลังส่วนเลื่อนของปืนกระบอกนั้นด้วยแรงพอเหมาะ
"แกร๊ก"
เสียงชิ้นส่วนโลหะขยับผิดตำแหน่งดังขึ้นแผ่วเบามากจนแทบไม่ได้ยิน