บทที่ 238 ความวุ่นวายในโรงซ่อม

บทที่ 238 ความวุ่นวายในโรงซ่อม

เสียงอึกทึกและการจากลาบนยอดเขา สุดท้ายก็ถูกกลิ่นอาหารร้อน ๆ จากโรงอาหารช่วยให้ค่อย ๆ เลือนหายไป

หมูสามชั้นตุ๋นซีอิ๊วที่ใช้เนื้อหมูถึงสองชั่งในการปรุง ทำให้กล่องข้าวของซูอันกับเฉินเสี่ยวเฉ่ากลายเป็นสิ่งที่ทุกคนในค่ายต่างมองด้วยความอยากกินมากที่สุด

กลิ่นเนื้อหอมเข้มข้นลอยเข้าไปในจมูกของผู้เข้ารับการฝึกทุกคนที่กำลังหิวโหยอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง พวกเขาทำได้เพียงก้มหน้าก้มตาตักผักกาดขาวรสจืดชืดในชามกินอย่างรวดเร็ว ขณะที่ความอิจฉาในดวงตาแทบจะกลายเป็นสิ่งที่จับต้องได้

ส่วนสิทธิ์ฝึกอย่างอิสระตลอดห้าวันถัดมา ก็ยิ่งผลักความอิจฉานั้นขึ้นไปถึงขีดสุด