กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 207 พวกเราจะกวาดเอาไปให้หมด
ธงผืนนั้นพลิ้วไหวเบา ๆ ตามสายลมในป่ามืดครึ้ม ราวกับกำลังกวักมือเรียกพวกเธอ
"มี... มีจริง ๆ ด้วย!" เฉินเสี่ยวเฉ่ายกมือปิดปาก เกือบร้องออกมาด้วยความตกใจ เธอแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง ขณะที่คนบนภูเขาต่อสู้กันจนหัวร้างข้างแตกเพื่อแย่งธงเพียงผืนเดียว พวกเธอกลับหาธงเจออย่างง่ายดายถึงเพียงนี้!
ความรู้สึกนี้ช่างเหลือเชื่อจริง ๆ!
ซูถังไม่ได้ตื่นเต้นเท่าเธอ เพียงเดินเข้าไปถอนธงผืนนั้นขึ้นมา สัมผัสได้ถึงความหยาบของผ้าใบในมือ
สิบคะแนนอยู่ในมือแล้ว
เธอยื่นธงให้เฉินเสี่ยวเฉ่า "เธอเป็นคนหาเจอ เธอถือไว้สิ"