บทที่ 193 มีปืนดีแต่ไม่ใช้ จะใช้ปืนเสียเสียอย่างนั้น

บทที่ 193 มีปืนดีแต่ไม่ใช้ จะใช้ปืนเสียเสียอย่างนั้น

ในเวลานี้ ทุกคนต่างคิดว่าซูอันจะรับปืนเล็กยาวกระบอกนั้นมาโดยไม่ลังเล

ถึงอย่างไร นั่นก็เป็นปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติแบบ 56 ที่ได้รับการดูแลจนเงาวับ และผ่านการปรับตั้งมาอย่างสมบูรณ์แบบ สำหรับนักยิงปืนทุกคนแล้ว นี่คืออาวุธคู่กายที่ใฝ่ฝันอยากได้

ทว่าซูถังเพียงมองปืนกระบอกใหม่เอี่ยมนั้นอย่างสงบนิ่ง ตัวปืนสะท้อนประกายโลหะเย็นเยียบ เมื่อจับคงรู้สึกดีมือ กลไกทำงานลื่นไหล นับเป็นปืนดีที่ไม่มีข้อบกพร่องให้ตำหนิ

แต่เธอกลับส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงใสชัดเจนที่ดังไปทั่วสนามยิงปืนอันจอแจ

"รายงานครูฝึก ไม่จำเป็นค่ะ"

ชั่วพริบตา ทั่วสนามยิงปืนราวกับถูกปิดเสียงลงทันที

อะไรนะ?!