บทที่ 166 สุดท้ายใครคือทองคำ ใครคือเม็ดทราย

บทที่ 166 สุดท้ายใครคือทองคำ ใครคือเม็ดทราย

ใบหน้าที่มีรอยแผลเป็นของเหลยควนมืดครึ้มลง ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวกวาดมองทั่วบริเวณ น้ำเสียงปราศจากความอบอุ่นแม้แต่น้อย

"คนที่ถูกคัดออกจะหมดโอกาสเลื่อนตำแหน่งในครั้งนี้ทันที มาจากไหนก็ไสหัวกลับไปที่นั่น!"

ไสหัวกลับไป

คำสามคำนี้ไม่ได้ถูกตะโกนออกมา แต่กลับแทงลึกเข้าไปในหัวใจของหนุ่มสาวทุกคนที่อยู่ตรงนั้น

ฝูงชนที่เมื่อครู่ยังตื่นเต้นเพราะสิ่งล่อใจมหาศาลอย่าง "ยศพันเอก" พลันเงียบสนิท

ผู้คนกว่าสองร้อยคนบนลานฝึก เวลานี้กลับเงียบจนได้ยินแม้แต่เสียงหายใจที่เริ่มหนักขึ้นของกันและกัน

ไสหัวกลับไปหรือ?

น้ำหนักของคำเหล่านี้แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงสำหรับแต่ละคน

สำหรับลูกหลานเจ้าหน้าที่ระดับสูงอย่างเฉียวหลินและพรรคพวก คำเหล่านี้ไม่ต่างจากการถูกตบหน้าอย่างแรงต่อหน้าผู้คน