บทที่ 162 สิ่งที่ฉันต้องการไม่ใช่การคุ้มครอง แต่เป็นการลงมือก่อน

บทที่ 162 สิ่งที่ฉันต้องการไม่ใช่การคุ้มครอง แต่เป็นการลงมือก่อน

น้ำเสียงของเซียวตงเซิงยังคงเนิบช้าไม่รีบร้อน

"เล่ามาสิ ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่"

ฉินเหย่ยืนตัวตรง เขาใช้ถ้อยคำที่กระชับที่สุดรายงานเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นในตรอกอย่างรวดเร็ว

ตั้งแต่เขากับซูถังถูกซุ่มโจมตี ไปจนถึงวิธีที่เขา "เพียงคนเดียว" จัดการมือปืนคนนั้น และวิธีที่เขาเค้นคำสารภาพจากอีกฝ่ายจนได้ข้อมูลสำคัญอย่าง "เคจีบี" และ "พอโลเนียม 210"

เขาปิดบังรายละเอียดการลงมือทั้งหมดของซูถัง ยิ่งเปิดเผยน้อยเท่าไร อันตรายก็ยิ่งน้อยลงเท่านั้น

ซูถังยืนอยู่ข้างกายเขาอย่างเงียบ ๆ หลุบเปลือกตาลง ไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ