บทที่ 158 ไม่ต้องคิดแล้ว พรุ่งนี้ผมจะพาคุณไปออกเดต

บทที่ 158 ไม่ต้องคิดแล้ว พรุ่งนี้ผมจะพาคุณไปออกเดต

ซูถังโผเข้าสู่อ้อมกอดที่อบอวลด้วยกลิ่นดินปืนและฝุ่นจากการเดินทางบนที่ราบสูง ซุกใบหน้าลงกับแผงอกแข็งแกร่งของเขา

กลิ่นอายคุ้นเคยทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาทันที ความเข้มแข็งและท่าทีที่เธอฝืนรักษาไว้ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา ต่างถูกปลดเปลื้องลงในเวลานี้

ถ้อยคำนับพันหมื่นสุดท้ายกลายเป็นเพียงอ้อมกอดแนบแน่น ราวกับทั้งสองอยากกอดอีกฝ่ายให้หลอมรวมเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย

ฉินเหย่กอดตอบเธอแน่น มือใหญ่หยาบกร้านลูบหลังเธอเบา ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า

เขาไม่พูดอะไร เพียงเกยคางไว้บนศีรษะของเธอ ซึมซับความอบอุ่นอ่อนนุ่มที่มีอยู่จริงในอ้อมแขนอย่างเต็มที่

หัวใจที่ตึงเครียดอยู่ในสนามรบมาหลายเดือน ต้องเตรียมพร้อมเผชิญความเป็นความตายทุกขณะ ในที่สุดก็กลับมาสงบลงได้อย่างแท้จริงในเวลานี้