บทที่ 127 โง่แต่เงินเยอะหรือ? ไม่ใช่ นี่มันเจ้าพ่อเจ้าแม่กว้านซื้อของต่างหาก!

บทที่ 127 โง่แต่เงินเยอะหรือ? ไม่ใช่ นี่มันเจ้าพ่อเจ้าแม่กว้านซื้อของต่างหาก!

เสียงของซูถังไม่ดังไม่เบา แต่กลับได้ยินชัดเจนไปทั่วทั้งห้องโถง

เอา... เอาไปใส่ผลไม้หรือ?

ทุกคนตกตะลึงไปหมด ต่างหันขวับมามองทั้งสองเป็นตาเดียว สายตาราวกับกำลังมองคนเสียสติสองคน

นั่นมันเครื่องเคลือบจากเตาเกอแห่งราชวงศ์ซ่งเชียวนะ! จะเอาไปใส่ผลไม้หรือ? ช่างเป็นคนบ้านนอกที่ไม่รู้อะไรเอาเสียเลย!

มุมปากยามาโมโตะกระตุกจนเกือบเป็นลม สองคนนี้เป็นเศรษฐีใหม่จากประเทศหลงกั๋วอย่างเห็นได้ชัด ช่างไร้รสนิยมจริง ๆ!

หัวใจฉินเหย่ก็กระตุกวูบเช่นกัน ภรรยาของเขาช่างกล้าพูดเสียจริง

แต่เขาจำคำกำชับของซูถังได้ดี ในเมื่อแสดงละครก็ต้องแสดงให้สมบทบาท

เขาฝืนแสดงสีหน้ารักใคร่ตามใจภรรยา