บทที่ 115 ชีวิตของผมเป็นของประเทศ แต่หัวใจเป็นของคุณ

บทที่ 115 ชีวิตของผมเป็นของประเทศ แต่หัวใจเป็นของคุณ

เสียงปรบมือดังกึกก้องราวฟ้าร้องจากด้านล่างเวที

“ต่อไป เชิญคู่บ่าวสาวแลกของแทนใจกัน!” รองผู้บัญชาการหลิวประกาศด้วยรอยยิ้ม

หัวใจซูถังเต้นสะดุดไปหนึ่งจังหวะ

ฉินเหย่ไม่เคยบอกเธอล่วงหน้าว่าจะมีขั้นตอนนี้ด้วย

เธอเห็นฉินเหย่สูดหายใจลึก ราวกับกำลังตัดสินใจครั้งสำคัญ สีหน้าจริงจังอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

แผ่นหลังที่เหยียดตรงของเขาผ่อนคลายลงเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวยื่นเข้าไปในกระเป๋าเสื้อเครื่องแบบทหารชุดใหม่ตรงตำแหน่งที่อยู่ใกล้หัวใจที่สุด ก่อนหยิบสิ่งของชิ้นหนึ่งออกมา

ไม่ใช่แหวน และไม่ใช่เครื่องประดับล้ำค่าใด ๆ

แต่เป็นปลอกกระสุนทองเหลืองหนึ่งปลอก

ปลอกกระสุนนั้นถูกเขาขัดจนเงาวับ ขอบยังมีร่องรอยสึกหรอ เห็นได้ชัดว่าเป็นสิ่งของที่มีเรื่องราวอยู่เบื้องหลัง