เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 113 ความรักที่เดินทางข้ามพันลี้ คุณยายหอบสินเดิมมาเป็นหลักประกันให้หลานสาว
เช้าวันรุ่งขึ้น ฟ้าเพิ่งเริ่มสาง ทุกคนในตระกูลฉินก็ตื่นขึ้นมาเตรียมตัวกันแล้ว
เหอซูหมิ่นตื่นเต้นจนนอนไม่ค่อยหลับตลอดคืน ก่อนฟ้าสางเธอก็ลุกขึ้นมาตุ๋นซุปไก่หนึ่งหม้อ ทั้งยังนำเครื่องดื่มมอลต์ผสมนมที่เก็บรักษาไว้อย่างดีออกมาเป็นพิเศษ เพื่อเตรียมต้อนรับญาติฝ่ายสะใภ้
ฉินเจิ้นปังเองก็มีสีหน้ายินดี เดินไปเดินมาอยู่ในลานบ้าน คอยยกข้อมือดูนาฬิกาไม่หยุด
ส่วนคุณย่าฉินยิ่งดูกระปรี้กระเปร่า เธอจับมือซูถังแล้วพูดซ้ำ ๆ อย่างดีใจ
“ดีแล้ว มาก็ดีแล้ว! พอญาติฝ่ายสะใภ้มาถึง บ้านนี้ถึงจะคึกคักกันจริง ๆ! ถังถัง อีกเดี๋ยวพอเจอคุณยายแล้ว ห้ามร้องไห้นะ ต้องดีใจเข้าไว้”
ซูถังยิ้มพลางพยักหน้า แต่ในใจกลับตื่นเต้นรอคอยจนรู้สึกราวกับมีกระต่ายตัวน้อยกระโดดไปมาอยู่ข้างใน
ใกล้เที่ยง ฉินเหย่ขับรถจี๊ปทหารพาซูถัง ฉินเจิ้นปัง และเหอซูหมิ่น มุ่งหน้าไปยังสนามบินทหารบริเวณชานเมือง
ลมบนที่ราบสูงยังคงหนาวเหน็บ แต่หัวใจของทุกคนในรถกลับอบอุ่นและเต็มไปด้วยความตื่นเต้น