กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 102 พนันกันเลย คนแพ้ต้องล้างส้วมหนึ่งเดือน
หลี่ซิ่วเหมยไม่สบายใจเอาเสียเลยกับชื่ออาหาร ‘ผักกาดขาวในน้ำซุปใส’ ฟังดูจืดชืดเสียขนาดนั้น จะอร่อยได้สักแค่ไหนกัน? แล้วจะเอาอะไรไปสู้กับอาหารจานเนื้อที่มีหมูสับของอีกฝ่ายได้?
เธอกังวลจนนอนไม่หลับทั้งคืน วันรุ่งขึ้นจึงมาหาซูถังอีกครั้งพร้อมรอยคล้ำใต้ตาทั้งสองข้าง เพื่อปรึกษากันเรื่องนี้ แต่ก็ถูกซูถังที่มั่นใจเต็มเปี่ยมพูดจนยอมกลับไปทุกที
ขณะที่ทั้งสองกำลังปรึกษากันว่าต้องเตรียมเครื่องปรุงอะไรไว้ล่วงหน้าบ้าง ก็เลยตัดสินใจไปดูที่ร้านค้าสวัสดิการของบ้านพักครอบครัวทหาร